خنیاگر | لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

جستجو:

در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .
در صورتیکه عبارت مورد نظر شما پیدا نشود، می توانید خودتان آنرا به لغتنامه اضافه کنید یا درخواست افزودن معنی برای آن را بدهید.

خنیاگر. [ خ ُ گ َ ] (ص مرکب ) سرودگوی . سازنده . نوازنده . مغنی . آوازه خوان . (ناظم الاطباء). مطرب . (تفلیسی ) (زمخشری ) (غیاث اللغات ). قوال . (غیاث اللغات ). ساززن . خواننده . نوائی . (یادداشت بخط مؤلف ). ج ، خنیاگران ۞ :
خنیاگر ایستاد و بربطزن
از بس شکفته شد در اشکنجه .

منوچهری .

همی تا برزند آواز بلبلها ببستانها
همی تا برزند قابوس خنیاگر بمزمرها.

منوچهری .

گر زآنکه خسروان را مهدی بود بر اشتر
خنیاگران او را پیل است با عماری .

منوچهری .

خنیاگر است فاخته و عندلیب را
بشکست نای در کف و طنبور در کنار.

منوچهری .

زاغش نگر صاحب خبربلبل نگر خنیاگرش .

ناصرخسرو.

سماع ناهید آخر ز مردمان که شنید
که خواند او را اخترشناس خنیاگر.

مسعودسعد.

نوای بلبل و طوطی خروش عکه و سار
همی کنند خجل لحنهای خنیاگر.

انوری .

خوش نبود با نظر مهتران
بر دف او جز کف خنیاگران .

نظامی .

خنیاگر زن صفیر دوک است
تیر آلت جعبه ٔ ملوک است .

نظامی .

شنیدم که در لحن خنیاگری
برقص اندرآمد پری پیکری .

سعدی (بوستان ).

نظم را علمی تصور کن بنفس خود تمام
گر نه محتاج اصول و صوت خنیاگربود.

امیرخسرو دهلوی .

ز مجلس تو نظر نگذرد همی ناهید
بدان طمع که بخنیاگریش بنوازی .

؟ (از شرفنامه ٔ منیری ).

سازنده ٔ کار گنبد خضرا
خنیاگر نرم زهره ٔ زهرا.

(نقل از مؤلف ).