لغت نامه دهخدا

واژه	معنی
ارغون	ارغون . [ اَ ] (معرب ، اِ) ارغن . (جهانگیری ). ارغنون . (شعوری ). مخفف ارغنون . (برهان ). رجوع به ارغن و ارغنون شود. || (ص ) اسب تند و تیز. (ج...
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) (امیر... آقا) وی از دبیران اوگتای بود، و قاآن او را در موقعی که بین گرگوز و پسر جنتمور اختلاف بروز کرده بود، در جزء فرست...
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) نوکر مولانا قطب الدین که از جانب امیر تیمور، آنگاه که متوجه روم بود، جهت استخلاص اموال شیراز و افراغ محاسبات آن ولای...
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) ۞ ناحیه ٔ قدیم شمال شرقی اسپانیاکه امروزه شامل ایالات هوئِسکا، سرقسطه و تروئِل میشود: و مدینة طمریس و مدینة یاقة و م...
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) موضعی است . (آنندراج از ظفرنامه ٔ شرف الدین علی یزدی ).
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) (غروق ...) موضعی است . (حبط ج 2 ص 182).
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) وی از طرف میرزا سلطان حسین حاکم استراباد بود.(سال 865 هَ . ق .). رجوع به عبدالرحمن ارغون شود.
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) رجوع به محمد باقر (امیر...) ارغون شود.
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) رجوع به محمد مقیم (امیر...) ابن امیر ذوالنون ارغون شود.
ارغون	ارغون . [ اَ ] (اِخ ) رجوع به محمدسعید (امیر...) ارغون شود.
1 2 3