لغت نامه دهخدا

واژه	معنی
ابوصالح	ابوصالح . [ اَل ِ ] (ع اِ مرکب ) آفروشه . (مهذّب الاسماء). افروشه . ابوسهل . ابوطیب . خبیص . خبیصه . رجوع به آفروشه شود.
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) ابن یزداد. رجوع به عبداﷲبن محمدبن یزداد شود.
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) احمدبن عبدالملک بن علی . رجوع به احمد... شود.
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) احمسی از مرالمؤذّن . عثمان بن الزبیر از او روایت کند.
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) اشعری شامی . او از ابی ریحانه روایت کند.
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) اشعری . مولی عثمان محدّث است .
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) انصاری صحابی است .
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) باذان . یا باذام ، مولی ام ّهانی تابعی است .
ابوصالح	ابوصالح . [اَ ل ِ ] (اِخ ) بزّاز ابوالبختری از وی روایت کند.
ابوصالح	ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) بشربن سعیدبن عبید. مولی السفّاح . محدّث است .
1 2 3 4 5 6 7